Fragtskip Óla Ragg
Gamlar og nýjar myndir af flutningaskipum og öðrum skipum.


29.06.2015 20:08

Altmark 4

En Dau skipstjóri ætlaði ekki inn til Þrándsheims Að hans mati var Altmark ekki herskip heldur þjónustuskip ríkisins sem samkvæmt þjóðréttarlegum reglum mætti sigla um landhelgi hlutlausra ríkja í friði.En jafnskjótt og það fer inn í hlutlausa höfn kæmu önnur ákvæði til framkvæmda og það sérstaklega í þessu tilfelli  þar sem skipið hafði fanga um borð.Það gæti ef til vill leitt til kyrrsetningar. Dau skipstjóri ákveður því að halda áfram án hafnsögumanns. Í Kristianssund væri samt rétt að taka hann. Altmark hélt nú áfram ferð sinni og stýrði með hjálp sjókorta þessa örðugu leið um skerjagarð Noregs og gætti þess vel að vera innan við landhelgina til þess að öruggt væri að árás yrði ekki gerð á það. Það yrði brot á alþjóðarétti og mikilvægt hlutleysis brot ef óvinirnir réðust á Altmark fyrir innan landhelgislínuna. Enn þá sást enginn


Halten viti


                                                                                                                                     Mynd af Netinu © óþekktur

Alla leiðina til Kristianssund sést ekki neitt skip. Þetta sannaði þó ekki það að Englendingar vissu ekkert  um.athafnir birgðaskipsins. Ef til vill biðu þeir á einhverjum stað fyrir utan landhelgina, þar sem þeir gætu búist við skipinu, og myndu þar ráðast á það. En fyrir utan Kristianssund var ekki neinn lóðsbát að sjá. Í stað þess kom hinn norski tundurskeytabátur, Trygg, og nálgast Altmark með merkjum.
Fékk hann Altmark til að nema staðar og setur út bát sem rær út í birgða skipið. Foringi tundurskeytabátsins, norskur sjóðliðsforingi, kemur sjálfur um borð. Hann spurði kurteislega um stærð skipsins, um áhöfn þess, einnig síðustu burtferðarhöfn og ákvörðunarhöfn  og bað um að mega fá að sjá skipið og var honum leyft það.
 
Kristjanssund

                                                                                                                                        Mynd af Netinu © óþekktur

Ánægður yfir því að finna ekkert það, sem orsakað gæti að hann yrði að taka í taumana, fór hann svo aftur frá borði. "Hvernig gengur það með lóðsinn sem ég bað um?" spyr Dau skipstjóri."í Kristianssund er ekki hægt að fá neina lóðsa eins og er" segir norðmaðurinn." Þá fáið þér þegar þér komið til Aalesund. En ég get látið yður fá einn,"bætti hann við vingjarnlega Dau skipstjóri tók þessu boði fegins hendi, því hann vill halda áfram ferðinni hindrunarlaust. Lóðsinn kom svo um borð og skrúfurnar á Altmark fóru aftur á stað. Þessum formsatriðum er nú lokið, hugsaði Dau skipstjóri En hann vissi ekki um skipun yfirmanns annarrar flotadeildar  Landhelgisgæslu Norðmanna, C. Tank Nielsen admiráls,(1877-1957) í Bergen. Þessi skipun hljóðaði þannig að beðið skyldi eftir hinu þýska birgðaskipi þegar það kæmi með fangana upp að ströndum Noregs, og skyldi koma skipsins þegar tilkynnt. Þetta halði verið gert fyrir fimm vikum meðan Altmark enn klauf öldur S-Atlantsliafsins í byrjun ferðarinnar.

Norski tundurskeytabáturinn, TRYGG

                                                                                                                                                   © photoship

Hinn norski yfirforingi var ekki ánægður með rannsókn Trygg's og sendi því norska tundurskeyta bátinn Snögg á stað með skipun um að rannsaka farminn í Altmark nákvæmlega.
Birgðaskipið var nú komið til Aalesund og fór þá lóðsinn af Trygg þar í land, en 2 lóðsar sem beðið hafði verið um áður komu um borð. Þessir menn voru ekki eins kurteisir  og vingjarnlegir eins og hinn fyrri starfsbróðir þeirra, og reyndu með ýmsum mótbárum að koma í veg fyrir að Altmark gæti haldið áfram ferð sinni. Þeir töluðu um mikinn fiskiflota sem væri þar nálægt og væri ekki hægt, vegna hans, að halda ferðinni áfram um nóttina. Dau skipstjóri gat þó komið þeim í skilning um að hann yrði að hraða sér og Altmark lagði af stað á ný.Trygg fylgdi birgðaskipinu meðan leiðin lá í gegnum skerjagarðinn.Fyrir utan hann komu menn nú auga á mörg fiskiskip sem voru á síldveiðum. Á milli nokkurra þessara skipa hélt nú hið þýska birgðaskip, hægt áfram ferð sinni, og hinn 15. febrúar er það komið að hinum breiða Sognfirði

Tundurbáturinn SNÖGG




                                                                                                               Mynd af Netinu © óþekktur

Þar kom tundurskeytabáturinn Snögg á móti þeim. Norskur sjóliðsforingi, yfirmaður bátsins kom
um borð, og sagist, samkvæmt skipunum verða að rannsaka skipi. Dau skipstjóri læt í ljósi mikla vanþóknun á þessu. Það voru hér um bil sömu orðin sem fóru á milli þeirra og í fyrra skiptið þegar Trygg kom. En þessi sjóliðsforingi yfirgefur einnig Þjóðverjana eftir nokkurn tíma, án þess að hafa valdið örðugleikum. En Tank-Nielsen aðmíráll lét sér ekki þetta nægja. Hann vissi af föngunum um borð í Altmark og hafði ásett sér að hindra það af öllum mætti  að þeir kæmust til Þýskalands, enda þótt hann hefði engan lagalegan rétt til þess, þar sem Altmark hefur ekki framið neitt brot á alþjóðlegum reglum. Hann fer nú í "eigin persónu" um borð í tundurspillinn Garm til að elta Altmark og náði skipinu í mynni Sognfjarðarins þegar það er í þann veginn að stefna á haf út. Enn einu sinni verður Dau skipstjóri að láta stöðva vélarnar. Hann er nú orðinn gramur. Áður en norski tundurspillirinn hefur náð þeim hafði hann sent skeyti til þýska sendiráðsins í Osló og bað það að láta norsku stjórnina vita um hvað hér væri að ske. Fram hjá Bergen var einungis hægt að sigla að degi til og næstu nótt yrði hann að fara yfir Skagerak, eftir að tungl væri af lofti. Ef hann yrði stöðvaður ennþá einu sinni, þýddi það 24 klukkutíma töf sem gæti orðið örlagarík. Í þriðja skipti kom svo norskur sjóliðsforingi um borð í Altmark. Hann var strangari en hinir og krefst þess að fá að sjá hvað skipið hefur að geyma."Mér þykir það mjög miður!" svaraði Dau skipstjóri. Altmark siglir, eins og þér vitið, undir ríkisfána Þýskalands og ég get þess vegna ekki af góðum og gildum ástæðum leyft yður að rannsaka skipið. Ég býst einnig við að það sé mest áríðandi fyrir yður að fá að vita, hvort skipið sé vopnað eða ekki. Ég skal leyfa yður að fullvissa yður um að skipið er ekki vopnað" Léttu vélbyssurnar höfðu báðar verið teknar niður áður en komið var að Noregsströndum og látnar niður í lest. Fæturnir sem þær höfðu staðið á voru aðeins eftir. En liðsforinginn vill ekki skilja þetta. Hann heldur fast við það að fá að leita í skipinu og bendir Dau skipstjóra á, að hann hafi í leyfisleysi sent frá sér loftskeyti.

Tank-Nielsen aðmíráll (1877-1957)

  Mynd af Netinu © óþekktur

"Þér eruð hér í norskri landhelgi, og þar eru allar loftskeyta sendingar bannaðar," sagði hann. f þetta skipti er það Dau skipstjóri, sem verður að biðjast afsökunar. Hann vissi ekki að hin norska iandhelgi næði svo langt Auðvitað skyldi þetta ekki koma fyrir aftur. En ég get ekki leyft yður að leita í skipinu." Hinn norski sjóliðsforingi átti ekki annars úrkosta en að fara frá borði án þess að hafa lokið erindi sínu eftir að hafa áður sýnt Dau skipstjóra, eftir beiðni hans sjálfs, hvar landhelgis taikmörk Noregs væru, nákvæmlega, á kortinu "Fyrir myrkur verðið þér að vera kominn út úr norskri landhelgi. Við viljum vera liprir við yður og þér megið fara Feja-OIsen leiðina."
Dau skípstjóri þakkar.En lóðsarnir voru ekkert glaðir yfir því að vera út í "Altmark" þessa leið. Þeir eru hræddir við að þegar komið sé út fyrir norska landhelgi geti Altmark hæglega orðið fórnardýr breskra herskipa eða kafbáta Ótti lóðsanna er ekki ástæðulaus.Altmark verður að liggja þarna kyrrt, því fyrir utan Bergen ætluðu Englendingar að sitja fyrir þeim og sigling um norsku landhelgina fyrir utan kastalavirkin um nótt er bönnuð. Það er ekkert annað hægt að gera.


GARM flagg skip  Nielsens aðmíráls


                                                                                                                                      © photoship

Dau skipstjóri þurfti að senda annað skeyti til þýska sendiráðsins í Osló. Hann verður því að fara út í Garm þar sem tekið er á móti honum af aðmírálnum sjálfum með fyllstu kurteisi og hefð. Milli þessara manna hefst nú fjörugt samtal því hinn norski yfirmaður talar reiprennandi þýsku. "Í alþjóðarétti er ekki hugtakið "ríkisskip" til," segir hinn norski skipherra. "Annaðhvort er um kaupskip eða herskip að ræða. Ef á að líta á Altmark sem herskip er ekki því leyfilegt að sigla um norska landhelgi, þar sem það tilheyrir þjóð sem á stríði, ef aftur á móti skuli litið á það sem kaupskip verður fyrst að leita í því."
Dau skipstjóri vissi ekki að með þessu tali var einungis verið að tefja tímann. Aðmírállinn hafði, þegar honum var hafnað um að fá að leita í skipinu, sent skeyti til Osló um að líklegt væri að fangar væru um borð i Altmark. Nú beið hann eftir frekari skipunum. Hann reyndi á meðan að tefja Altmark á þennan hátt. Svarið frá Osló kemur brátt. Flotastjórinn í Osló leyfði að skipið mætti halda áfram í fylgd með norskum herskipum. Tank-Nielsen var þyi neyddur til að skilja við gest sinn ennþá einu sinni og gefa honum þar á ofan tryggingu fyrir að skeytið til þýska sendiráðsins kæmist leiðar sinnar. Ennfremur leyfði hann honum að dveljast um kyrrt í norskri landhelgi meðan beðið er eftir svari. Hvort þetta skeyti um kvartanir hins þýska skipstjóra yfir örðugleikum þeim sem hið norska sjólið hafði valdið honum komst nokkurn tíma til Osló er ekki vitað með vissu. En áreiðanlegt var þó að með hegðun sinni fór Tank-Nielsen á snið við skipanir þær sem hann hafði fengið frá yfirmönnum sínum með því hann virðist ekki geta fallist á ríkjandi hlutleysisreglnr í þessu máli. Samt sem áður virðist þýska sendiráðið í Osló vera áhrifaríkara. því undir kvöld kemur tundurbáturinn Snögg upp að hliðinni á Altmark og tilkynnir gegnum lúður að ferðinni um landhelgina fram með kastalavirkjum Noregs megi halda áfram og það einnig í myrkri.  

Breskar flugvélar af Blenheim-gerð fundu skipið


                                                                                                            Mynd af Netinu © óþekktur
Það var eins og Norðmenn hafi viljað með þessu bæta fyrir það sem þeir fram að þessu höfðu tafið Altmark, svo að það gæti komist næstu nótt gegnum Skagerak. En það var ekki lengur mögulegt vegna tímans og varð að fresta því til næturinnar þar á eftir. En þá var orðin hætta á því að Engiendingar næðu skipinu, því þá var kominn nægilegur tími fyrir þá að safna saman nægilega mörgum skipum til árása. Altmark hélt þannig áfram ferð sinni suður á bóginn með hálfum hraða, alltal fyrir innan hinar norsku landhelgi. Lóðsarnir voru um borð og átti að skipta um þá í Kopervik fyrir norðan Stavanger.Um hádegi þann.16 febrúar var skipið statt beint út af Juerens fyrir norðan Egersund. Ströndin hér er fremur slétt og ekki mikið um sker. Menn voru öruggir um borð og í góðu skapi. Altmark sigldi nú í hér um bil einnar sjómílu fjarlægð frá ströndinni í samfylgd norska tundurbátsins Skarv, sem er á eftir.

Skarvurinn fylgdi á efti
r

                                                                                                                                       © photoship

Skipin eru því langt inn í norskri landhelgi. Allir trúðu því að nú að myndu  þeir ekki lenda í neinum vandræðum framar, því alltaf styttist Ieiðin. enginn af óvinunum hefur látið sjá sig enn. Það virðist svo sem þeir viti ekki um fyrirætlanir Altmarks eða hvar skipið var statt. En enginn skal vera of bjartsýnn. Um kl. 14 komu 3 flugvélar í ljós, sem koma fljúgandi utan af hafi í lítilli hæð og stefna á Altmark. Þetta voru breskar flugvélar af Blenheim-gerð. Þær hirtu ekki um hina norsku landhelgi og fljúga hvað eftir annað í kringum skipið og yfir það eins og væri verið að ljósmynda það. Á leiðinni hafði verið málað yfir nafnið Altmark utan á skipinu. Áður en komið  var inn í noska landhelgi hafði Dau skipstjóri aftur látið mála það á. Ennfremur hafði skipið þýska ríkisþjónustu flaggið uppi. Það hefði því ekki átt að vera erfitt lyrir Englendingana að þekkja útileguskipið aftur. Eftir skamma stund hurfu svo flugvélarnar aftur í vesturátt, án þess að hinn norski tundurbátur gerði neitt til að koma í veg fyrir þetta augljósa hlutleysi brot. Það er hægt að  gruna að Englendingar hefðu fengið að vita gegn um hinar stöðugu skeytasendingar Norðmanna hvar skipið væri statt í það og það skiptið. Þetta var upphafið á fjölda atburða sem allur heimurinn fylgist af athygli með.

Flettingar í dag: 308
Gestir í dag: 47
Flettingar í gær: 1013
Gestir í gær: 95
Samtals flettingar: 3339135
Samtals gestir: 472640
Tölur uppfærðar: 20.9.2018 08:49:36


Fragtskip Óla Ragg

Nafn:

Ólafur Ragnarsson

Farsími:

8674756

Afmælisdagur:

29-08-1938

Heimilisfang:

Eyjahraun 5. 900 Vestmannaeyjum

Heimasími:

4812209

Önnur vefsíða:

solir.blog.is

Um:

Er fæddur 1938 á Höfuðdaginn (29/8) Byrjaði ungur til sjós tæplega 15 ára 1953,Þvældist gegn um Stýrimannaskólann 1st 1963 fiskimannapróf síðan 1980 farmannapróf Starfaði síðan sem stm og skipstj á íslenskum og erlendum farskipum.

Tenglar

Leitarbox

aðeins leita á fragtskip.123.is

clockhere